متن
هستی ظهیریﺳﻮی دﯾﮕﺮ
ﻋﮑﺲ ﺑـﺮای ﻓـﺎﻃـﻤﻪ ﺧـﺎﻧـﻢ ﻓـﺮﺳـﺘﺎده ﺷـﺪه و دﯾﺪﻧـﺶ ﺑـﺮای ﻣـﻦ ﺣـﺲ
ورود ﺑﯽاﺟـﺎزه ﺑـﻪ ﻋـﺮﺻـﻪی ﺧـﺼﻮﺻﯽ دﯾﮕﺮی را دارد. ﺑـﻪ وﯾﮋه ﮐﻪ ﻧـﻮﺷـﺘﻪﻫـﺎ ﻧـﻪ در
ﭘﺸـﺖ ﻋﮑﺲ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑـﺮ ﺳـﻄﺢ روﯾﯽ آن ﻧـﻘﺶ ﺑﺴـﺘﻪاﻧـﺪ. ﺗـﺮﮐﯿﺐ ﭘﺸـﺖ و روی ﻋﮑﺲ ﺗـﺼﻮﯾﺮ را
ﮐﻢﺟـﺎن ﮐﺮده اﻣـﺎ در ﻋﯿﻦ ﺣـﺎل ﻓـﻀﺎﯾﯽ ﺑـﺮای دﯾﺪه ﺷـﺪن ﻧـﺎم و آدرس ﻋﮑﺎﺳـﺨﺎﻧـﻪ و
ﻣـﻌﺮﻓﯽ ﺗﮏﺗﮏ اﻓـﺮاد اﯾﺠﺎد ﮐﺮده اﺳـﺖ. اﮔـﺮ ﻋﮑﺲ را ردی از آنچه ﺑـﻮده اﺳـﺖ در ﻧـﻈﺮ
ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ اﯾﻦ دﺳـﺖﺧـﻂ اﺛـﺮی ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ و ﺑﯽواﺳـﻄﻪ اﺳـﺖ ﮐﻪ آن را ﺑـﻪ شیای ﯾﮕﺎﻧـﻪ
ﺗـﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮده و راﺑـﻄﻪی ﻣـﺎ ﺑـﺎ اﻓـﺮاد درون ﺗـﺼﻮﯾﺮ را ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽدﻫـﺪ. آنﻫـﺎ دﯾﮕﺮ
ﭼﻬـﺮهﻫـﺎﯾﯽ ﻧـﺎﺷـﻨﺎس ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ؛ ﭼـﺮاﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﻧـﺎمشان، نسبتشان ﺑـﺎ ﻓـﺎﻃـﻤﻪ ﺧـﺎﻧـﻢ،
اﺣـﺴﺎس ﻧـﻮﯾﺴﻨﺪه و ﺗـﺎرﯾﺦ ﺛـﺒﺖ اﯾﻦ ﯾﺎدداﺷـﺖ را ﻣﯽداﻧﯿﻢ. اﯾﻦ اﺛـﺮ ﺑـﻪ ﻣـﺎ ﯾﺎدآوری
ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﮑﺲﻫـﺎی ﭼـﺎپﺷـﺪه اﺷﯿﺎﯾﯽ دورو ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮔـﺎه ﺗـﻮﺟـﻪ ﺑﻪ ﺳﻮی دﯾﮕﺮﺷﺎن
ﻻﯾﻪای ﮐﻤﺘﺮ دﯾﺪهﺷﺪه از زﻧﺪﮔﯽ آنﻫﺎ را آﺷﮑﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ.